Ongemerkt hebben we een moderne tijds god gecreëerd. Een die ons dagelijks leven domineert en regeert over verleden en toekomst. Een god die maar een richting op gaat en voortdurend aan verandering onderhevig is. In de tijd van de oude Grieken werd deze respecteerde god van de tijd Chronos genoemd. Onze samenleving vereert de god op nieuwe mechanische wijze. De horloges om onze polsen, onze kalenders en agenda’s zijn allemaal relikwieën die ons houvast geven in ons drukke bestaan. De installatie “Chronos Altar” gaat over de relatie tussen tijdnood en de idealisering van tijd.
